گاه نوشت های یک نویسنده

میدانم که این بازی روزی تمام خواهد شد،اما حتی اگر بازنده هم باشم؛ میخواهم که خوب تمام کنم.


کشتار زبان فارسی با قلط املایی هایمان!

1. کلمات ربط: که، به، نه و غیره

 یک لنگوئج در فضای مجازی متولد شده، نمی دانم اسمش را چه بذارم؟ لنگوئج شاخی؟ جوونی؟ مشتی‌یی؟!

خواهش میکنم. آخر مگر "ه" ی بدبخت آخر این ها چه گناهی کرده؟

ک چی.

ن نمیام.

ب تو چ.

میمیرید همان انگشتتان را روی "ه" بزنید؟ یا از "ه" خوشتان نمی آید، چطور است روی "ع" بزنید؟!

کع چی؟

نع نمیام.

بع تو چع؟

2. "گذار" و "گزار"

یکی دیگر از چیزهایی که بدجور مرا اذیت میکند، مخصوصا اگر از طرف یکی از دوستان باسواد و خفنم باشد همین است. البته ازش زخم هم خورده ام. در املای نوبت دوم کلاس هفتم.

قضیه این است:

آن "بزار" عامیانه ای که ما مینویسیم، در حقیقت منظورمون "گذاشتن" و همان قرار دادن است. وقتی میخواهیم بنویسیم آن لیوان را قرار بده، باید بنویسیم بگذار. یا بذار خودمون. پس شد:

این لیوان را بذار. آن متن را در گروه بذار.

حتی آن بگذاری هم که به معنای اجازه دادن است با "ذال" نوشته می شود:

بذار برم.

درست است. ما در زبان فارسی "بگزار" هم داریم. اما در قسمت های معدودی:

نماز بگزار، گله بگزار. خدمت بگزار یا سپاس بگزار. که خب در نوشته های مجازی خیلی با این فعل کاری نداریم پس خواهش میکنم همان "بذار" را در ذهنتون نگه دارید.

3.هکسره

همون هایی که، توی قسمت اول، با "ه" مشکل داشتند و نمی نوشتندش؛ اینجا یکهو عاشق "ه" می شوند و زیاد زیاد می نویسندش. قبلش باید بگم در زبان فارسی، کسره( ِ) و حرف "ه" یک نوع تلفظ دارند. به اشتباه نوشتن و به کاربردن این دو به جای هم هکسره می گویند.

خب حالا، مثلا می خوایم بپرسیم که "زبانِ فارسی" درست هست یا "زبانه فارسی" ؟

اول باید ببینیم ما کجاها آخر کلمه از "ه" استفاده می کنیم؟

1. به جای "است" یا "هست" : در زبان عامیانه از ه در آخر جمله به جای است استفاده می کنیم. مثلا:

_ اون ماشین چقدر قشنگ است.

_ اون ماشین چقدر قشنگه.

2. هنگام نام بردن از چیز، یا کسی که قبلا معرفی شده:

_ با یک پسرِ جدید آشنا شدم. اسم پسره، نویده.

دقت کنید که در جمله ی بالا دوبار از "ه" استفاده شده: بار اول ما پسر رو معرفی میکنیم، بعد از اون، به خاطر این که برسونیم منظورمون همون پسر هست، میگیم: اون پسره/دختره/خانومه/ماشینه.

بار دوم هم که میگیم اسمش نویده، "ه" به جای است به کار برده شده: اسمش نوید است.

(البته که من با هیچ پسرِ جدیدِ نوید نامی آشنا نشدم D:)

خب. برگردیم سر اصل مطلب. از کجا بفهمیم که من توی جمله ی اول اون بالا، نباید می نوشتم: با یک پسره جدید آشنا شدم؟

خب دوتا راه برای فهمیدنش هست.

1.کاما گذاری: دارم زبانه(ویرگول) فارسی را نجات می دهم.

باید ببینید که وقتی بعد "ه" ویرگول می گذارید تا آنجا به تنهایی معنی میدهد؟ اگر معنی داد پس درست است و اگر بی معنی بود، لطفا آن ه ی بیچاره را پاک کنید.

2: است گذاری: ه را بردارید و است بگذارید‌. اگر معنی داد، درست است: اسم او نویده.

اسم او نوید است.

پ.ن: بیشتر ما در راه غلط ازش استفاده می کنیم. موقعی که می خواهیم به کسی صفت بدهیم و در ترکیب ها، از کسره می بایست استفاده کرد. مثال:

 او دختر بامحبتِ نوع دوستِ احساساتیِ کوچکی بود.

نه اینکه بنویسیم: او دختره بامحبته نوع دوسته احساساتیه کوچکی بود.

 

4. راجع به: راجع به "راجع به" که فقط بگویم خون دل ها خورده ام. فقط همین را بهتان بگویم که شکل درست این کلمه، راجع به هست.

لطفا با : راجب به، راجبه، راجه به و راجب ب دیگران را وحشت زده نکنید. اگر خیلی سخت تان است می توانید از "درباره ی" و "در موردِ" استفاده کنید خب!

 

5. (ئ) و (ع)

باشد. قبول. اگر در کیبوردتان (ئ) ندارید یا شیفت و آلت گرفتن برایتان سخت است، یا حوصله ندارید انگشتتان را کمی بیشتر روی حروف نگه دارید، به جای (ئ) لطفا از (ی) استفاده کنید حداقل. به جای : فائزه، ننویسید فاعزه. حداقل بنویسید فایزه.

یا به جای مطمئناً. ننویسید مطمعناً‌. تازه در موارد وحشتناکی " مطمعنن" هم دیده شده!

6. عه!

وقتی تعجب می کنیم، در فضای مجازی مینویسیم عِه!

راستش فکر نکنم درست باشد. البته شاید چون از اول هم این کلمه نیست و انگار یک صوت است هرکار هرکس خواسته کرده تا حالا. بعضاً برای نشان دادن عمق تعجب عه مینویسند. درحالی که بهتر است، یا درست است، یا چمی دانم به هرحال نوشتن "اِ" بهتر است. این را در چند کتاب هم خوانده ام. 

پ.ن: یکجورهایی وقتی یکی مینویسد "عه" یک احساس عرب بودن ته گلویی بهم دست می دهد =|

7: حرص!

لطفا از دست غلط املایی ها، حرص بخورید. نکند یک وقت : حرس یا هرس بخورید ها! ضرر دارد!

 

8.خواهر، خواستن، خواهش، خوابیدن

آن "واو" وسط انقدر بغرنج است یعنی؟؟ فرض کنید من گروه مدرسه مان را باز میکنم و با چنین جمله ای مواجه میشوم:

بچه ها میخاین برم از خاهر خانوم فلانی خاهش کنم بهش بگه امتحانو کنسل کنه؟ حالا فعلا من برم بخابم تا فردا‌.

و غش می کنم.

 

9. "ه‌گی"

وقتی آخر کلمه ای "ه" هست، و ما میخواهیم به آن پسوند گی اضافه کنیم، باید "ه" را حذف کنیم!

خانه+گی= خانگی

خسته+گی= خستگی

تحصیل کرده+گی= تحصیل کردگی

 

این از دبستان تا آخر راهنمایی در کتاب فارسی هایمان هست. ولی کو گوش شنوا؟ من حتی در کانال یک متخصص ادبیات که کلی دوره و این ها برگزار کرده بود عضو بودم و او هم همهش می نوشت: زنانه‌گی، مردانه‌گی، تحصیل کرده‌گی :/

 

قبل از نوشتن این پست، آیتم های دیگری هم در نظرم بود،و هنوز هم فکر می کنم که بعضی ها باید جا مانده باشند. در اصل من روی اعصاب ترین هایشان را نوشتم. همان قضیه ی هکسره و گزارها. بیشتر از همه وقتی عصبانی و منفجر میشوم که میبینم یک شخص بزرگسال اینطوری نوشته باشد. مثلا خاله ای عمویی، به هر حال بزرگتر ها. همه شان تحصیل کرده هستند و اینطور نوشتنشان دو دلیل دارد: خواسته و ناخواسته. خواسته اش اینطوریست که آن ها می آیند فضای مجازی و این لنگوئج جوونانه را میبینند و میخواهند مثل آن ها باشند :D ناخواسته اش اینطوریست که آدم آنقدر این غلط ها را میبیند که بدون آنکه بفهمد و بداند به کارشان می برد. حتی گاهی برای من هم اتفاق افتاده که موقع نوشتن یهو عصبانی شده باشم چون سر املای یک کلمه که کلی در فضای مجازی تحریف شده بود، به شک افتاده بودم. :D

سخن آخر: شما را به مقدساتتان قسم، کمی در برابر زبانتان، آموخته هایتان و شعور مخاطبتان مسئولیت پذیر باشید. مخصوصا جاهایی که می دانید و خودخواسته دارید غلط می نویسید. دیگر این دور و زمانه فردوسی‌یی نیست که بیاید و فارسی بدبخت را از دستتان نجات دهد.

پ.ن: توی فضای وبلاگ، خیلی کم غلط املایی می بینم. خطابم به همه ی ما بود. همه ی ما در همه ی فضای مجازی و واقعی.

پ.ن2 :من هم باید هرطور شده با این خودخوری و عصبی شدنم سر این قضیه مبارزه کنم. با توجه به حجم زیادی که هرروز میبینم خیلی حرص میخورم! هرچقدر میخواهم خودم را آرام کنم، نمی شود. آن اولش عصبانی میشوم :( سعیم را می کنم. ولی شما هم اگر پیشنهادی دارید، بدهید.

پ.ن3: اگر غلط املایی به خصوصی در نظرتان هست که از لیست بالا جا مانده، خوشحال میشوم بگویید تا اضافه اش کنم.

پ.ن4: در مورد تذکر دادن به فردی که غلط نوشته؛ متاسفانه تجربه هایی دارم که نشان می دهد بهتر است اینکار را نکنید‌. تذکر ندهید. چون طرف بدجور از شما عصبانی می شود، دلخور می شود، می گوید خودش می دانسته و عجله ای داشته می نوشته، از احمقی شما به خاطر اینکه موضوع اصلی حرفش را درک نکردید و دنبال عیب های بنی اسرائیلی گشتید دلخور می شود، حتی در مواردی کار به قهر هم کشیده شده!

می توانید، در جمله ی بعدیتان از همان کلمه، البته به صورت صحیحش استفاده کنید تا طرف غیرمستقیم بفهمد. باشد که رستگار شویم.

پ.ن5: خودم هم میدونم عنوان خیلی کلیشه ایه‌. اگر چیز هوشمندانه تری به ذهنتون میرسه بفرمایید :)

پ.ن پایانی: پیشاپیش از آتنا، عذری، سارا، دوستان مدرسه، کلاس زبان، خانواده و بلاگر های عزیزی مثل سولویگ و آقای سر به هوا(که اولین کامنتم برایشان تذکر مبنی بر غلط املایی بود و کلی الان از آن قضیه خجالت می کشم) و دیگران تشکر می کنم، ازینکه تذکر ها و غلط گیری های مرا تحمل می کنید.

و از طرف شما هم از خودم تشکر میکنم که غلط های املاییتان را تحمل می کنم و تاب میاورم و درون خود ریخته و دم بر نمی آورم D: 

(شوخی و طنز بود لحن این پست کلا. امیدوارم ناخواسته به هیچ کس برنخورده باشد).

چقد بدم میاد وقتی مینویسن دوصت دارم.یا مثلا چیزع.چراع.ارع.ره.صاکت.

نفرین امون بر نوشتنتون :| تن ژولیوس سزارو میلرزونین.

خوبه بدت میاد نارنجی. من گریم می گیره. گر میگیرم. میخوام در درون جیغ بکشم!
با این لنگوئج شاخی حال بهم زنشون :/
تن ژولیوس سزار غریبه چرا حالا؟ 
تن فردوسی بدخت خودمون :(((

خیلی پست خوبی بود امیدوارم هممون استفاده کنیم :)

و یه مسئله ی دیگه که من خیلی وقته میخوام در موردش بنویسم و ایشالا خواهم نوشت فینگیلیش نوشتنه(حتی‌اسمشم مسخرس :/)

مگه کیبورد فارسی ندارن؟ چرا برمیدارن این جوری مینویسن؟ :/

حالا حتی بگیم واقعا ندارن کیبورد فارسی، چرا دیگه حرف حذف میکنن ؟ slm چیه اخه وجدانا؟ :||

سلام آقای هری :)
من هم امیدوارم ^--^
ببینید من با فینگیلیش نوشتن موافقم راستش. فکر می کنید افراد چرا فینگیلیش مینویسند؟ برای فرار از املا.
شما ترجیح میدید یکی بنویسه hers nakhor, یا بنویسه هرس نخور؟
ولی بله حرف حذف کردنشونم به همون مسخرگی ماست که می نویسیم ک، ن، ی =/

حرف شما درست، من هم به املای درست مقیدم، ولی حالا اگه اشتباه بنویسن هم زبان فارسی چطوری می خواد نابود بشه؟

اخه به نظرم یکی از مهم ترین چیزایی که باعث تفاوت ملت ها و کشور ها میشه خط اون کشوره. اگه همینم از دست بدیم واقعا جالب نیست. البته خب نظر شخصیه :)

بله درسته این هم هست :)
من هم از فینگیلیش نویسی خوشم نمیاد اما به غلط نویسی ترجیحش می دم :)

هان😐؟

لینک گذاشتم روی اینطوری کلیک کنید :)
(می دونمم کی هستید ؛)

منم خیلی عصبانی می‌شم از این ایرادها، علاوه بر اینا، مخفف‌نویسی‌ها هم عصبی‌م می‌کنن. مثلا به جای نمی‌دونم می‌نویسن نمد! خب این یعنی چی؟ با زمانی که ذخیره می‌کنی از ننوشتن اون چند حرف می‌ری اتم می‌شکافی؟ یا همین هکسره، وای خیلییی عصبانی‌م می‌کنه!! یه چیز دیگه هم عدم استفاده از علائم نگارشی‌ه. مثلا می‌گه امروز می‌ریم بیرون می‌گم به سلامتی، می‌گه سوال بود:/. خب اون علائم بدبخت اونجا یه دلیلی برای وجودشون هست!! 

خوب کردی این پست رو نوشتی. منم هی به این و اون تو گروهای کلاسی و غیره تذکر می‌دادم تا اینکه دیگه خودم خسته شدم. بی‌خیال، عوضش سعی می‌کنم تا جایی که می‌تونم خودم درست بنویسم.

و اینکه خیلی هم خوب می‌کنی که اشتباها رو تذکر می‌دی، چون واقعا یه وقتایی از دست آدم در می‌رن. من پستامو قبل از انتشار دو بار می‌خونم، اما بازم یه وقتایی بعد از چند روز می‌بینم که ای بابا، این چیه که تو نوشتی؟ مثل همون ضاحر. :/

اصلا بعد از تذکر تو رفتم دیدمش دوباره یه لحظه به عقل و سواد خودم شک کردم. اصلا هم بعد از دو بار خوندن متوجه نشده بودم که اشتباه نوشتمش. 

تنها موردی از اینا که باهاش موافق نیستم همون "عه" می‌باشد. چون به نظرم یه آواست فقط، و می‌شه هرجوری که می‌خوای بنویسی‌ش. 

والا دیگه اینو نشنیده بودم! نمد؟ سلم رو به جای سلام شنیده بودم ولی این نه!
وای سولویگ کلی خندیدم: میری اتم میشکافی؟ 😂
اینم هست. خیلی مهمه. مخصوصا عدم استفاده از ویرگول و کلا عدم دانستن ازینکه نقش ویرگول چیه کلا؟ سر روخوانی های کلاسی یه جوری میخونن که آدم میگه اون نقطه و ویرگول و اون علامت تعجب و سوالی که ادم باید لحن خوندنش رو عوض کنه نمیبینن :/
در اون لحظه میخوام برم یه ویرگول داغ بزنم روی دستشون تا یادشون بمونه(در این شدته عصبانیتم :( )
اصلا هم خوب نمیکنم. آدم باید بدونه داره به کی تذکر میده. مثلا تو آدم باشعور و جنبه ای هستی که تا حالا بهت تذکر دادم. ولی تا به بقیه تذکر بدی از دستت ناراحت میشن‌. و میگن چیه میخوای اون دوتا کتابی که خوندی رو به رخ بکشی؟!!
نه بابا :) اصلا اشکال نداره. تقصیر تو نیست که. ناخواسته‌ست. آدم اونقدر توی فضای مجازی میبینه، ناخواسته میره تو قلمش‌.

بله بله من هم نگفتم عه اشتباهه. چون کلا کلمه نیست و صوته. "غلط" نیست فقط اون احساس عربیت که بهم دست میده رو خواستم بنویسم ;)))
+مرسی که تو هم از غلط های املایی عصبانی میشی. حداقل خوبه احساس کنم تنها نیستم :)

خخخ تشکر که قـــلط املایی هایه ما رو (مخصوصا من رو ) تحمل میکنی خخخ و سپاس و تشکر فروان که میگی این قـــلطه اون قـــلطه خخخخ خخخخ خخخخ فکر کنم با این متن یه بیست از معلم ادبیاتمون پیشاپیش گرفتم اگه اجازه هست کپی کنم خخخ غــــــــلط ":")"

 

توروخدا آقای هیچکس این همه ننوشتم که آخرش بنویسین هایه!
خواهش میکنم امیدوارم حداقل در صحیح نوشتن یک کلمه این متن مفید واقع بشه :)
بله اجازه هست کپی کنید و تا جایی که می تونید نشر بدید :)

سلام.

منم از بس این چیزها رو تذکر میدم، برای بعضیا کابوس شدم! مخصوصا نسل جدید. خوشحالم که بین دهه هشتادیا یکی مثل تو هم هست😊

فقط کاش از کلمات انگلیسی هم به جای فارسی استفادهدنمی کردیم. لنگوئیج آخه پرنیان؟!😉

 

من از "عه" استفاده می کردم. نمیدونستم اشتباهه. ممنون که بر اطلاعاتم افزودی! 😊

سلام بر استاد امیریان :)
خوشبختم کابوس D:
آره این هم ضربه زننده به فارسیست :)) ولی من مثلا میخواستم  ادای آن جوونانه بازی هاشون رو در بیاورم 😜😄

همونطور که سولویگم گفت، عه یک صوته. یک آواست. هرکس هرطور دلش میخواد میتونه بگه، ولی من توی بیشتر کتاب ها یی که دیدم "اِ" بود :))
خواهش می کنم. ممنون که خوندین :))

سلام.به نظرم پست قشنگی بود ولی وقتی میگن به قول خودت:صاکت٬عارع و ...

در واقع میخوان شاخ باشن!   :|

دیگه حتی به سلام   بدبخت هم رحم نمی کنن.

صلام دیگه چیه؟:|ولی دیگه زبان فارسی با یه صلام و عاره و... نااااابود نمیشه :)البته نمیگم که کارشون درسته اما زبان فارسی انقدر عظمت و منزلت داره که نابود نشه.

:))))متن خعلی خوبی بود

سلام :)
بله متاسفانه :(
درسته. در جواب ناشناس "اینطوری" رو کلیک کنید مقاله ی جالبیه :))
ممنونم D:

آره، همین که کامنت گذاشتم تازه فهمیدم :|

دروغ چرا، تا اول هاش خوندم و حوصله م سر رفت، کاشکی این ادبای محترم یه جوری حرف بزنن که ما مردم عامه هم متوجه بشیم. اینا همه ش دارم می گن این جوری بده و این جوری زشته! من می خوام بدونم این کارهای بد چطوری می خواد یه زبان رو از بین ببره؟

جدی می دونید من کی ام؟ جدی جدی؟ از کجا؟ بعید می دونم ها، یه نشونی بدین ببینم، شاید خودم نمی دونم کی ام!

خب اگر حوصله تون سر نمی رفت و تا آخر میخوندین توضیح داده بود که این ها مایه ی از بین بردن فارسی نمیشه. هم عنوان هم گفته بود : "زبان فارسی بید نیست اما..."
من هم منظورم از "کشتار" نوع اغراق شده ایه :)
بله حدس میزنم بدونم. گرچه ناشناس کامنت می ذارید و خاموش دنبال میکنید :))

آره، درسته، حق با شماست.

خب یه نشونی چیزی بدین، چون خیلی بعید می دونم که بدونید، در کل بعید می دونم که حتی بشناسیدم.

:)

بسیار پست خوب و به‌جایی بود. منم همیشه اعصابم خورد می‌شه از این غلط‌ها. البته بماند که اون «عه!» رو من هم استفاده می‌کنم :دی

منم یه مدت خیلی گیر می‌دادم به غلط املایی ملت ولی دیدم جنگ اعصابه. اونا هم تیکه می‌نداختن یا منتظر می‌موندن من یه سوتی بدم! دیدم بهترین کار همینه که تو جمله‌ی بعدی خودم درستش رو بنویسم.

و این که منم تو وبلاگ خیلی کمتر از اینستا و کانالا و جاهای دیگه دیدم.

می‌دونی چی غم‌انگیزه؟ این که جسته گریخته تو زیرنویس تلویزیون یا رو بیلبوردای شهر هم از این سوتیا می‌بینیم! دیگه کتابا هم درست ویراستاری نمی‌شن! من یه بار چند تا غلط از یه کتابی درآوردم با شماره صفحه و شماره‌ی خط حتی یادداشت کردم که ایمیلی چیزی بزنم به ناشرش! ولی نزدم و هنوز عذاب وجدان دارم بابتش :/

بعد یه مشکل دیگه هم اینه که بعضیا به قول تو حس می‌کنن شاخن و دارن رسم‌الخط خاص خودشون رو پیاده می‌کنن! مثل یه نویسنده‌ی معروفی که اسم نمی‌برم ازش! خب اگه قرار باشه هر کسی سلیقه‌ای بنویسه که دیگه چیزی به عنوان زبان واحد باقی نمی‌مونه!

باتشکر :)
آقا هرجور دوست دارین بنویسین عه، اِ، ئه، ا‌. غلط نیست ÷)
بله دقیقا. و کلا به نظر من زشته. مخصوصا خودخواسته غلط نوشتن. ما توی مدرسه که درس زندگی نمیدن بهمون. علم یاد میدن. علوم و ادبیات و املا و غیره. اگر همونا رو هم نمیخوایم درست استفاده کنیم، پس برای چی میریم مدرسه؟
بلهه :((( آخه ویراستارها هم دیگه مهم نیست براشون. نمیدونم مهم نیست، مسئولیت پذیر نیستن، یا کلا خودشون هم همونطوری مینویسن :(
ایمیل رو که حالا بده فاطمه جان. ولی من هم چندبار اینطوری ایمیل زدم، کسی جوابی نداده. کاش حداقل بخونن و درست کنن.
خداروشکر که توهم، و حداقل چندتا دیگه هستن که مثل من از این مسئله عصبانی میشن :))
امیدوارم به همون مسخرگی که مد کردن اینطور نوشتن رو همونطور هم دست بکشن ازش

راستی به نظر من فینگلیش نوشتن یه جور خیانته به زبان فارسی.

مثلا درباره‌ی هکسره فکر می‌کنم یه بخشیش تحت تاثیر فینگلیش نوشتن پدید اومده. مثلا من از خیلی وقت پیش این تو ذهنم هست که باید فاطمه رو Fatemeh بنویسم؛ با یه h آخرش، مثل تو فارسی که ه نوشته می‌شه ولی تلفظ نمی‌شه. ولی تو فینگلیش نوشتن از اونجایی که قاعده‌ای نداره، یکی میاد مثلا کتابِ خوب رو می‌نویسه ketabeh khoob. دیدم که می‌گما!

یا مثلا خود من یه مدت حس می‌کردم کلاس داره که فرض کن کلمه‌ی طبیعی رو بنویسم taBE! استفاده‌ی بهینه از حروف!

فینگلیش واقعا قاعده نداره و هر جور می‌خوای می‌نویسی و این روی فارسی نوشتنه هم می‌تونه تاثیر بذاره. البته فرضیه‌ی خامی هست هنوز و جای کار داره :دی


پ.ن. یه دوستی هم دارم فینگلیش می‌نویسه اکثرا و کلا خسته‌س! هر بار که تو متنش یه kh پیدا می‌شه باید بشینی رمزگشایی کنی منظورش «خیلی» بوده یا «خوب» بوده یا چی :))

و خداییش فینگلیش خوندن دو برابر از آدم انرژی می‌بره :/


آقا ببخشید من اینقد حرف زدم ولی منم دلم پر بود ازاین قضایا :))

اینطوری هم میتونیم حساب کنیم 🤔
پس افراد از دومنظر فینگیلیش مینویسن: فرار از غلط املایی، خستگی و شکسته نویسی!
اینslm و taBE و این ها که واقعا بدن. ضمن اینکه اینطوری بیشتر انرژی میبره که آدم با صدای حروف کلمه‌ش رو بنویسه یا کامل بنویسه 🤔
این فرضیه هم جالب بود که که فینیگیلیش نویسی روی زبان فارسی تاثیر گذاشته. دارم روش فکر میکنم.ولی باز هم من ترجیح میدم یکی برام بنویسه ketabeh khoob تا کتابه خوب. یا بنویسه slm به جای صلام!قبول نداری؟
 بله خب معلومه که فینگیلیش قاعده نداره. معلوم نیست کی اولین بار ساخته‌ش اصلا؟🤔
پ.ن: منم دارمD: و هروقت نوشته‌ش رو میخونم بعضی کلمات رو (به خاطر تلفظ های مختلف a مثلا) اشتباه یا عجیب غریب میخونم کلی میخندم D:

نه بابا خیلیم ممنون که این همه نوشتی. هروقت بازم دلت پربود بیا بنویس دوتایی خالی شیم :))
پ.ن: یه بار برگه های ادبیات و املاهای میان ترم بچه های دو کلاس رو من تصحیح کردم. و با خودم عهد بستم که دیگه این کارو نکنم! اونقدر که سر تصحیح کردن تعجب کردم و جیغ زدم و پاشدم و بدوبیراه گفتم! فردا توی مدرسه هرکی شاخ بازی در میاورد من با یک ترحم و تعجبی نگاش میکردم و به یاد میاوردم که این همونی بود که فلان بیت رو اینطوری ترجمه کرده بود و و نوشته بود آلمیت؟(عالمیت)! 
خلاصه که هرچی بچه ها آبرو و شخصیت داشتن برام ریخت! (آقا اصلا قضاوت و اینها نمیکردم و به روشون هم نمیاوردم ولی کلا تصورم نسبت بهشون عوض شد).

به به. به چه نکته خوبی اشاره کردی. منم در نظر داشتم یه همچین چیزی بنویسم منتها خیلی خشن‌تر :) ممنونم که جلوی این خین و خین ریزی رو گرفتی.

راستی توی مثالات خوبه به "مثله" هم اشاره کنی. این یکی جیگرمو آآآآتیش میزنه. یه ه اضافه می‌کنی و معنی یه کلمه ساده کلی وحشتناک میشه.

راستی درباره لطفن و حتمن و اینا چیزی میدونی؟ من چند جای نسبتا معتبر دیدم و شاخ درآوردم. گفتم شاید این یه مبنایی داشته باشه. نه؟

البته اعتراف میکنم خودم هم هر وقت بخوام بگم "واقعا هم"، میگم واقعنم. :)

البته یه چیز دیگه هم هستا که مربوط میشه به ذات شبکه‌های اجتماعی. چون اونجا نمیشه خیلی وقت بذاری برای نوشتنت و یه جورایی از لحاظ سرعت به حرف زدن نزدیک‌تره. مخاطبش هم معمولا با سرعت بیشتری می‌خونه. وقتی آدم سریع تایپ میکنه (یعنی من اینجوریم) دیگه اصوات سریع تر از حروف تو ذهن حرکت میکنن و واسه یکی مثل من که خیلی علاقه به تندتایپی! داره ممکنه گاهی چیزای عجیب پیش بیاد. مثلا توی چت که بعضی وقتا دیگه به اوج سرعت می‌رسم و به قول داییم از خود بی خود میشم :) طول میکشه تا املای کلمه‌ها بیاد تو ذهنم. مثلا پیش میاد که برمیگردم میبینم به جای مثلا نوشتم مصلا...!

:)))

خلاصه که آدمای گیر سه پیچی مثل من و تو گاهی باید حواسشون باشه که تو شبکه های اجتماعی و اینا یه خورده (فقط یه خورده ها) فضا سبکتره و میشه از بعضی چیزا چشم پوشی کرد. یه بار به یکی از دوستام گفتم فر یو، گفت فور یو درسته. :/ گفتم آخه...! میخواستم خفش کنم. (مثلا الان میشد بگم خفه‌ش کنم ولی حوصله نداشتم :)

البته تازگیا دیدم تو وبلاگا هم خیلی از این کارا میکنن. قدیما اینطوری نبود واقعا... این بود آرمانهای امام؟

هی میخوام برم، یه چیز جدید یادم میاد. میگم عه رو نمیشه مجوز بدی؟! واقعا تو بحثهای خودمونی نمیشه آدم اِ بنویسه وقتی بقیه به سلام میگن س. :/ تازه خیلی از گوشیا این علائمو نداره.

به نظرم نیاکانمون کم کاری کردن و تو این یه مورد دیگه واقعا ناچاریم عرب بشیم.

مقصد این که بله ما هم هم‌دردیم خواهر.

ببخشید اینقد کامنتم قر و قاطی شد. به نظم و ترتیب خودت ببخش :)

جدی؟ چه خوب. بنویس ولی توهم. هرچه خشن تر خَش تر ؛))
مثله هم توی همون هکسره حساب میشه دیگه :)) (حالا معنی وحشتناک مثله چیه؟)
اون واقعنم که دیگه هرچقدر هم بخوایم ادیبانه باشیم، اُکیه ؛))
بله بله اون تند تایپی رو یکی از دوشتان منم داره و همیشه دستش روی حروفی میخوره، کنار حروفی که میخواسته بزنه و شلم شوربایی درمیاد. خود منم پیش اومده میخواستم بگم اره، نوشتم ارع. چون ع، کنار ه هست. توهم مصلا نوشتی، چون "ص" کنار "ث" بوده :)
اینا به هرحال بخشودنیه. یا این دیر اپلود کردن فیلتر غلط املایی توی مغزمون هم که گاهی پیش میادم اصلا اشکالی نداره و بحث من نیست. (مثلا سولویگو دیدی که تو تند تند تایپ کردنش، اشتباهی به جای "ظاهر" نوشته بود ضاحر.)
من بحثم، خودخواسته غلط نوشتنه‌. بحثم نوشتن صلامه، نوشتنه خابیدن. غلطایی که میدونیم غلطه. برای شاخ بودن مینویسیمشون. حتی گاهی مشکلشون بی حوصلگی هم نیست. کلی حوصله به خرج میدن تا این غلط های بعضا احمقانه رو ابداع کنن.
و این مطمعنن و لطفن هم مرسی بابتش به متن اضافه میکنم.
بله بله سارای عزیز منم توی شبکه مجازی ها دندون رو جیگرم میذارم. منتهی فرقی در اصل قضیه نداره. یا باید یجوری متوقفش کنم این حرص خوردنو. یا تخلیه‌ش :))
آرمانهای امام😂😂
چشم عه رو مجوز میدم. هرجور دوست دارین بنویسین عزیزان. رجوع شود به کامنت فاطمه :)
سارا دمت گرم به همه چیز دید طنز و سبکبالانه داری. کاش منم داشتم و به همه چیز لبخند یا قهقهه یا نیشخند یا پوزخند میزدم. البته خیلییی از حرص های بیخودیم کاهیدم هاا. ولی هرچه بیشتر بکاهم خَش تر است :)
خداروشکر کلی همدرد بهم اضافه شد D: دانستم که تنها نیستم :))
خواهش میکنم. هرچه میخواهد دل تنگت بنویس. من سابقه ی کامنت طولانی ار از اینام برای تو دارم ؛)

عه فکر کردم اصلا کامنتم نیومده چقد غصه خوردم! 

چرا پاکشون نکردی خب؟

مثله رو گفتم چون معنیش عوض میشه لازمه ذکر کنی 😆 چون حالا مثلا کتابه تو، چیز وحشتناکی رو به ذهن متبادر نمیکنه ولی این چرا. فکر کردم شنیدی. خب سرچ کن دیگه خواهر نمیخوام فضای وبلاگتو بیالایم :)

اِ؟
باشه الان.
سه شنبه ۱۹ شهریور ۹۸ , ۲۱:۳۷ دختر دماغ گوجه ای :)

آخ که چه خوب نوشتی، قشنگ تمام حرصایی که خورده بودم یادم اومد!

من نمیتونم اینایی که به مدرسه میگن مد رو درک کنم :| من معمولا حتی اگه طرف فینگیلیش بنویسه، فارسی تایپ میکنم و خیلی وقتا در رمز گشایی نوشته هاشون خل میشم :/ آخه واقعا گذاشتن مصوت ها یه جاهایی لازمه .

خواهر هم_حرصیم D:
مد؟
اقا تو کامنتا چشمم به چه چیزایی روشن شد! وااا.
دقیقا =))
سه شنبه ۱۹ شهریور ۹۸ , ۲۲:۲۹ دختر دماغ گوجه ای :)

آره واقعا چیز فاجعه ایه مد آخه؟!

من اولش نمیدونستم منظورشون چیه، هی میگفتن مد داره شروع میشه ، فکر میکردم یک مُد جدید داره میاد همه براش هیجان زده شدن :|

😄😄😄😂😂😅😅😅
ببخشیدها، ولی خدا شفاشون بده 🤣☺

سلام ، کلمه تابلوئه درسته یا تابلوعه؟ دوستی میگه هر دو غلطه، هم همزه هم عین عربیه، پس درستش چی میشه؟ خودشم نمیدونست 

سلام تابلوئه درسته.
بله درسته اگر اونطور بخوایم حساب کنیم هر دو غلطه ولی بخوایم نخوایم همزه وارد زبون ما شده و "تابلویه" خیلی جالب نیست.
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
بارها گفته ام که من درکتابهایم خلاصه میشوم و کتابهایم در من. گاهی با سهراب سرمست میشوم و گاهی با فروغ مغموم. ولی مهم همین است که من هم، یک انسان، مثل همه ی انسان های دیگر، اشک میریزم، میخندم، عصبانی میشوم، اشتباه میکنم و زمین میخورم.‌..
تنها کسانی که صمیمی ترین و صادق ترین دوستانم بوده اند و خواهند بود، نوشتن و خواندن هستند...
پس من، با تمام اشتباهات و شور و شیرین های دنیای نوجوانم، آنقدر زمین میخورم تا یک روز بلند شوم روی قله بایستم و با یک لبخند دردمند زمزمه کنم که موفق شده ام :)

Designed By Erfan Powered by Bayan